Malarstwo / Wydarzenia

Wystawa Roy’a Lichtenstein’a w Centre Pompidou

IMG_7043-20

Roy Lichtenstein (1923-1997), jeden z najbardziej znanych twórców nurtu Pop-Art, ustanowił styl, który opierał się na zastosowaniu prostych, przejrzystych linii, jaskrawych kolorów oraz- przede wszystkim- powiększonych kropek Ben-Day’a. Jego prace są bardzo łatwe do rozpoznania także dzięki zastosowanym w nich motywom-  są to przede wszystkim scenki wyjęte z komiksów oraz zapożyczenia z ilustracji prasowych, a także nawiązania do prac innych artystów, które przerabiał w charakterystyczny sposób. W drugiej połowie swojego życia Lichtenstein często wzorował się na dziełach takich europejskich twórców jak Picasso, Matisse czy Leger.

W Centre Pompidou w dniach 03.07-04.11.2013 można oglądać wspaniałą i dobrze przemyślaną retrospektywną wystawę prac amerykańskiego artysty, na której znajduje się ponad sto jego prac (obrazów i rzeźb).  Kolejne sale wystawy grupują prace Amerykanina w sposób chronologiczny, ale przede wszystkim- tematyczny. Dzięki temu odbiorca widzi, w jaki sposób zmieniały się zainteresowania Lichtensteina i jego styl. Z jednej strony artysta reinterpretował na swój sposób różne avant-gardowe ruchy artystyczne, a z drugiej był postmodernistycznym twórcą, który w dużej mierze czerpał z dorobku sztuki klasycznej, uciekając się do takich form jak pejzaż, martwa natura czy akt.

1.-Look-Mickey

Już przy samym wejściu zwiedzający mogą zobaczyć jedną z najbardziej znanych prac Lichtenstein’a- „Look Mickey!” (1961 r.), do której stworzenia w pewien sposób namówił go jego syn, który rzucił ojcu wyzwanie. Pewnego dnia pokazał mu rysunek przedstawiający Myszkę Miki i Kaczora Donalda, mówiąc „założę się, że nie umiałbyś namalować czegoś podobnego”. Uważa się, że ta praca Roya Lichtensteina łączy ze sobą ekspresjonizm abstrakcyjny z pop-artem. W tym okresie swojej twórczości artysta inspirował się komiksami i reklamami, które pojawiały się w gazetach. Każda wybrana przez niego scenka była powiększana i przenoszona na płótno. W tym okresie (1961-1965) malarz stworzył także serię czarno-białych obrazów przedstawiających różne przedmioty na neutralnym tle,  w maksymalny sposób upraszczając przedstawiane przedmioty, które poprzez ten zabieg zmieniały się w znaki graficzne.

loupe1963

loupe (1963 r.)

electric cord 1961 r.

electric cord (1961 r.)

Nieco później Amerykanin zaczął odchodzić od popularnych komiksowych bohaterów, tworząc scenki ukazujące anonimowe osoby i dramatyczne wydarzenia. Do bardzo znanych obrazów należą te, ukazujące piękne kobiety, często znajdujące się w trudnych sytuacjach życiowych.

takka takka

takka takka

oh jeff... i love you too, but... 1964 hopeless1963

drowning girl- detal

drowning girl- detal

W trzeciej Sali wystawy można oglądać szkice oraz pejzaże:

the kiss 1962 glass landscape

sunrise (1965 r.)

sunrise (1965 r.)

Do interesujących prac Lichtenstein’a należą te z serii „brushstroke” (czyli „ślad pędzla”). Po raz pierwszy ten motyw pojawił się w pracach malarza w 1965 roku. Widać tu wyraźne odniesienie do ekspresjonizmu abstrakcyjnego, w którym spontaniczność miała przeważać nad formą. Ciekawy efekt tworzą nieodłączne w pracach Amerykanina kropki Ben-Day’a, które poprzez swoją regularność kontrastują z resztą pracy. W tym okresie artysta tworzył rzeźby oparte na podobnym założeniu. Postanowił on przenieść nieregularne kształty śladów pędzla do trójwymiarowej przestrzeni.

brushstokes (1965 r.)

brushstokes (1965 r.)

blonde (1989 r.)

blonde (1989 r.)

brushstoke head II 1987

brushstoke head II (1987 r.)

yellow apple 1981

yellow apple (1981 r.)

W szóstej sali wystawy można podziwiać prace nawiązujące bezpośrednio do znanych europejskich malarzy. Do tych obrazów należą między innymi „Still Life After Picasso” na szkle akrylowym, pracę inspirowaną kwadratami Mondriana i inne.

Rouen Cathedral

Rouen Cathedral (1969 r.)

rouen cathedral 1969

still life after picasso (1964 r.)

still life after picasso (1964 r.)

inspiracja mondrianem

W kolejnej części wystawy znajdują się prace z serii „Artist’s studio” (1973-74). Te cztery monumentalne dzieła były inspirowane pracami Matisse’a  (między innymi jedną z jego najbardziej znanych dzieł pt: „Taniec” (1909 r.).

Artist's_Studio_Look_Mickey

lichten matisse

W przedostatniej części wystawy znajdują się akty kobiece (pierwsza tego typu praca wyszła spod pędzla artysty w 1993 roku). Kobiety, znane z jego obrazów z lat 60’ powróciły, tym razem właśnie jako akty. Można powiedzieć, że prezentują one swego rodzaju kiczowate piękno.

Nudes with Beach Ball (1994 r.)

Nudes with Beach Ball (1994 r.)

W 1995 Lichtenstein wrócił do pejzaży. Tym razem inspirowane były one chińskimi obrazami pochodzącymi z czasów dynastii Song (X-XIII wiek).

landscape with philosopher (1996 r.)

landscape with philosopher (1996 r.)

Retrospektywna wystawa Roy’a Lichtenstein’a jest zdecydowanie warta uwagi- nie dość, że zobaczymy na niej najbardziej znane obrazy twórcy, to jeszcze będziemy mieli okazję obejrzeć bardzo pokaźną kolekcję rzeźb, ale także i mniej znanych grafik i pejzaży Amerykanina. Dzięki tej pokaźnej kolekcji, a także dokładnym opisom prac oraz okresów twórczości artysty, które znajdują się na ścianach galerii (w 2 wersjach językowych), odbiorca wychodzi z wystawy z naprawdę sporą wiedzą na temat twórczości artysty.

Więcej zdjęć na: sztuka długa- facebook

roy

Reklamy

One thought on “Wystawa Roy’a Lichtenstein’a w Centre Pompidou

  1. Pingback: Erró – twórczość. | Sztuka Długa

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s