Malarstwo

Erró – twórczość.

Erró to artysta jedyny w swoim rodzaju. Jego prace za każdym razem wywołują na mnie ogromne wrażenie. Są nieco szalone, pełne ekspresji, a jednocześnie precyzyjne i dokładnie zaplanowane. Przykuwają uwagę zarówno wielowątkowością przedstawianych na płótnach tematów, jak i samym wykonaniem.

Pierwszy raz zetknęłam się malarstwem Erró w Berlinie. Na wystawie w Staatliche Museum znalazł się wprawdzie tylko jeden jego obraz – „Birth of Hitler” (1966 r.)- ale za to mocno przemawiający do wyobraźni i zapadający w pamięć.

Birth of Hitler (1966 r.)

Birth of Hitler (1966 r.)

Dwa lata później na wystawie w Centre Pompidou po raz kolejny miałam okazję na żywo zobaczyć prace tego artysty. Już w pierwszej sekundzie wiedziałam, że obraz, który ukazał się moim oczom („The Background of Pollock” 1966/67 r.) z pewnością wyszedł spod pędzla autora „Narodzin Hitlera”.  Niesamowita precyzja i kunszt malarski, wielowątkowość, nawiązania do prac najznamienitszych artystów sprawiły, że tym razem postanowiłam dowiedzieć się jak najwięcej o twórczości malarza.

The Background of Pollock (1966/67 r.)

The Background of Pollock (1966/67 r.)

The Background of Pollock (1966/67 r.) [fragment]

The Background of Pollock (1966/67 r.) [fragment]

The Background of Pollock (1966/67 r.) [fragment; Duchamp van Gogh]

The Background of Pollock (1966/67 r.) [fragment; Duchamp van Gogh]

The Background of Pollock (1966/67 r.) [fragment]

The Background of Pollock (1966/67 r.) [fragment]

The Background of Pollock (1966/67 r.) [fragment]

The Background of Pollock (1966/67 r.) [fragment]

The Background of Pollock (1966/67 r.) [fragment]

The Background of Pollock (1966/67 r.) [fragment]

The Background of Pollock (1966/67 r.) [fragment; Dali]

The Background of Pollock (1966/67 r.) [fragment; Dali]

The Background of Pollock (1966/67 r.) [fragment; Picasso]

The Background of Pollock (1966/67 r.) [fragment; Picasso]

Erró to pseudonim islandzkiego artysty Guðmundur Guðmundssona (ur. 1932), autora niezliczonych rzeźb, rysunków, kolaży, filmów i prac malarskich. Twórca po skończeniu nauki w Islandii, w wieku 20 lat został przyjęty na Akademię Sztuk Pięknych w Oslo. Później uczył się we Florencji i Rawennie. W 1958 roku przeniósł się na stałe do Paryża, gdzie z otwartymi rękami został przyjęty do kręgu surrealistów. W 1963 roku po raz pierwszy udał się do Nowego Yorku, gdzie miał okazję poznać ruch Pop Art, dzięki czemu, po powrocie do Europy, zaczął tworzyć prace inspirowane tym nurtem i w związku z tym został pionierem europejskiego Pop Artu.

Odelscape

Odelscape

Na początku lat 60. jego malarstwo było wypadkową wpływów dawnych (Hieronim Bosch) i współczesnych (Roberto Matta) mistrzów: na płótnach łączył ludzi i maszyny, tworzył obrazy gęsto zaludnione, odnosił się do estetyki snu. Le pianobouche” (czyli „pianinousta”) to praca malarska, która powstała w oparciu o wcześniej stworzony kolaż. Erro wpadł na pomysł techniki „malarskiego kolażu” w Paryżu, w 1959 roku. W ten sposób powstały setki jego prac. Najpierw wycinał ilustracje z różnych gazet, układał je na papierze, a później, malując, wzorował się na tych kompozycjach. Erro był bardzo zainteresowany rolą mechaniki w ludzkim życiu, dlatego postanowił stworzyć serię, łączącą ludzi i przedmioty.

Pianobouche (1960 r.)

Pianobouche (1960 r.)

Po wyprawie do Nowego Yorku (1963 r.) jego twórczość uległa dużej zmianie. Zaczął tworzyć prace, w których pop-art łączył z chińskimi i radzieckimi plakatami propagandowymi, a sztukę klasyczną z komiksem. Wielokrotnie odnosił się do historii sztuki samej w sobie- prezentując na płótnach dzieła innych malarzy czy nawet ich portrety.

"Portraits d'expressionists" - ta praca jest jedną z serii “Historia Sztuki”, która zestawia części prac znanych współczesnych twórców- m.in. Picassa, Miró czy Matisse’a. Tutaj Erró przedstawia przedstawicieli tej samej szkoły malarskiej- ekspresjonizmu niemieckiego: Bechmann’a, Dix’a, Felixmüller’a, Grosz’a, Kirchner’a, Kokoschkę, Schielego.

„Portraits d’expressionists” – ta praca jest jedną z serii “Historia Sztuki”, która zestawia części prac znanych współczesnych twórców- m.in. Picassa, Miró czy Matisse’a. Tutaj Erró przedstawia przedstawicieli tej samej szkoły malarskiej- ekspresjonizmu niemieckiego: Bechmann’a, Dix’a, Felixmüller’a, Grosz’a, Kirchner’a, Kokoschkę, Schielego.

"1934 with Mondrian" (2005)

„1934 with Mondrian” (2005)

Mondrian (1965 r.)

Mondrian (1965 r.)

W latach 70’ Erro namalował serie prac o tematyce związanej z podróżami w kosmos, używając do tego przede wszystkim materiałów, które uzyskał w NASA. Często zestawiał fotografie amerykańskich astronautów w heroicznych pozach i nagich kobiet znanych z prac mistrzów malarstwa. W ten sposób chciał pokazać pewne podobieństwo między podbojem kosmosu, a podbojami ‘romantycznymi’.

Apollo 14 (1974 r.)

Apollo 14 (1974 r.)

La bain turc (1979 r.)

La bain turc (1979 r.)

„New Jersey” to obraz z serii „Chińskie obrazy”, ukazujący triumfalny marsz Mao przez miasta świata. Wprawdzie Mao tylko raz w życiu udał się w podróż poza granice Chin (do Moskwy), ale w pracach Erro Chiński przywódca wędruje ze swoją świtą przez Londyn, Wenecję, Paryż, Berlin, Waszyngton i New Jersey. Zestawienie propagandowych ilustracji chińskich nacjonalistów z kapitalistycznymi ‘pocztówkami’ z Zachodu ma służyć pokazaniu pewnego zakłamania, nie tylko płynącego z państw komunistycznych, lecz także z Zachodu. Przecież nikogo nie dziwiłyby obrazy uśmiechniętych, ‘perfekcyjnych’ Europejczyków czy Amerykanów na tle wieży Eiffel’a. Erro zauważa jednak, że tego typu przedstawienia niewiele się różnią od propagandowych plakatów komunistycznych, ukazujących szczęśliwych, uśmiechniętych chińczyków.

new jersey 1979

New jersey (1979 r.)

Erró często odwołuje się w swoich pracach nie tylko do wielkich artystów, ale także i wydarzeń historycznych i tych nieco bardziej współczesnych.

The Gulf War (They are speaking of Woody Allen) - 1990 r.

The Gulf War (They are speaking of Woody Allen) – 1990 r.

God Bless Bagdad (2006 r.)

God Bless Bagdad (2006 r.)

Niewątpliwie Erró jest jednym z najbardziej płodnych współczesnych twórców. Jego styl jest unikalny, zarówno ze względu na tematykę prac jak i stosowanie interesujących technik. Poniżej jeszcze kilka prac z różnych okresów twórczości Islandczyka.

la bougie

„La bougie” (1985 r.) – wyraźne nawiązanie do P. Claesza (kielich)

daniel et les lions 1978

Daniel et les lions (1978 r.) – na myśl przywołuje prace S. Dali

double spacelab 1975

Double spacelab (1975 r.) – maszyny i ludzie – ulubiona tematyka Erro

"29 andlit" - stylem przypomina prace Roy'a Lichtenstein'a

„29 andlit” – stylem przypomina prace Roy’a Lichtenstein’a

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s